سینماپرس: مریم پوریامین کارشناس سینما و عضو سابق شورای پروانه نمایش سینمای خانگی گفت: سرمایه داران و مستکبرین درصدد هستند تا فرمان «آتش به اختیار» را به نفع جریان خود مصادره کنند اما نیروهای انقلابی مانع از این کار خواهند شد.

این کارشناس فرهنگی در گفتگو با خبرنگار سینماپرس افزود: دنیای معاصر دنیای جنگ بین دانایی و خاموشی است؛ سرمایه دارانی که به فکر صنعت تجارت فرهنگ هستند و علاقمندند انسان های رام و مطیع تربیت کنند که عمله زر و زور و تزویر باشند، در دنیایی که دانستن جرم است و ندانستن مزیتی شایسته اجر و مزد مقام معظم رهبری انسان مسلمان را به تعهد و تکلیف در مقابل وازدگی و وادادگی فرا خواندند.

وی ادامه داد: ایشان با توجه به عنصر زمان در کار اجرا که کاربردی اصولی در امر رسانه دارد مسلمان متعهد را مکلف به آتش دانایی می کنند، یعنی ای انسان باشعور آزاده در زمانه ای که همه می خواهند برای تو تصمیم بگیرند و تو را برده خود سازند تو بر اساس شعور و توانایی خود تصمیم بگیر و عمل کن!

پوریامین خاطرنشان کرد: این فرمایش مقام معظم رهبری از پیشرفته ترین توصیه هایی است که جهان معاصر به خود دیده است. این یعنی اعتماد به ذهن و عمل عناصر فرهنگی که متعهد به جامعه و اندیشه انقلابی و تحول در ساختارهای درهم پیچیده و گنگ و دست و پا گیر بروکراسی فرهنگی هستند.

نویسنده کتاب «جای پای ستاره» سپس با بیان اینکه مقام معظم رهبری صحنه نبرد میان کفر و الحاد را به صحنه جهل و دانایی گسترش داده اند و اهمیت را به عنصر انسانی در عرصه فرهنگی سپرده اند اظهار داشت: دیگر زمانه بلاتکلیفی سرآمده و هنر ابزار دست جاهلان نیست. سختی های زندگی مدرن هر روز گریبان بشر را بیشتر و بیشتر می فشارد. حصار در حصار زندگی از پیش تعیین شده باز هم دنیای سرمایه داری با نفوذ به مرجعیت هنر و تخاصم با امور فرهنگی جاری در نفوس مردم شلاق زنان قصد تخطئه دارد.

وی تصریح کرد: در چنین زمانه ای دانستن بالاترین امتیاز و عمل نمودن عالی ترین وجوه فرهنگی انسان را به نمایش می گذارد. مقام معظم رهبری ما را به دانستن و عمل کردن و در صحنه مقتدر ماندن توصیه کرده است. جهادی دیگر در نبرد جدید به وسعت جهان…

پوریامین در خاتمه این گفتگو افزود: در میان این زمزمه و صدا تو باید بتوانی تصمیم بگیری و تشخصی بدهی و حرکت کنی و این حرکت قطعا به نفع سرمایه داران و مستکبرین نخواهد بود. از همین رو در بوق های خویش به انحنا مختلف دمیدند و فریاد زدند و مخالف خوانی کردند. پیام رهبری که انسان را برای دوباره به خودآمدن و دانستن فرا می خواند به صحنه پایین کشیدند و با روسری و حجاب و ممانعت با رقص و آواز در هم آمیختند تا اصل صدا به گوش نرسد و موضوع اصلی به فراموشی سپرده شود. اما حقیقت آن است که دانایی به عنوان برترین سلاح یک انسان متعهد او را به آگاهی وا می دارد.