پاسخ به ۵ سوال و نگرانی مهم پیرامون سند همکاری ۲۵ ساله ایران – چین / چرا «محرمانه ماندن سند همکاری» به سود ایران است؟

۱. پیشنهاد سند ۲۵ ساله‌ی ایران – چین توسط روحانی رییس جمهور ایران به «شی» رییس جمهور چین مطرح شد.

۲. پیگیری و تدوین توسط وزارت خارجه و دارایی انجام شد

۳. پس از تعیین علی لاريجانی، او ناظر عالی بود، اما همه مذاکرات و باقی امور را به عهده‌ی شخص محمدجواد ظریف و وزارت خارجه بود.

۴. چرا جزییات سند ۲۵ ساله ایران و چین منتشر نشده؟

پاسخ: چین با انتشار کل سند موافق نیست. ایران مشغول رایزنی‌ست تا موافقت چین را کسب کند.

۵. می‌پرسید: مگر ایران گوش به فرمان چین است؟!

پاسخ: روابط بین‌الملل عرصه توافق و تفاهم است و نه تحمیل و یک جانبه گرایی. لذا اگر یک‌سوی توافق، مخالف امری (مثلا انتشار توافق) باشد یا باید با او به تفاهم رسید و یا از اساس، توافق را رها کرد.

طبق بررسی‌هایم، فعلا به دلیل اصرار ظریف، سر میز مذاکره با صدور «فکت شیت» موافقت شده و گفته‌اند لازم است انتشار متن سند همکاری را بیشتر بحث کنیم؛ درحالیکه حتی «فکت شیت» را هم هیئت چینی قبول نداشته است.

آن‌ها نگران افکار عمومی خود نیست و لذا حتی به انتشار فکت شیت هم نیاز ندارند. اگرچه به نظر، عدم انتشار و محرمانه نگه داشتن توافق و تفاهم از نظر بین‌المللی به نفع هر دو کشور است، چراکه رقبا و طرف های مقابل، آن را بسیار غیرواقعی تر از آنچه که هست برآورد می کنند و لذا آمادگی امتیازدهی بیشتری دارند.

دقت کنید به واکنش آمریکا، از هم‌اینک، نگرانی‌اش مشهود است، بایدن در همین رابطه اظهار نگرانی جدی کرده و گفته مدت هاست به این ماجرا فکر می کند.

سوگمندانه، به حدی تبلیغات ۷ سال گذشته ، مردم را نسبت به سیاست خارجی بدبین کرده که بهره ایران از این «محرمانگی» حداقل ممکن است و وزارت خارجه مجبور است برای آرام کردن منتقدان ، مشتش را کامل باز کند و مرتب تاکید کند (با کمال صداقت) که این نقشه راه است و کلیات است و …

و وزارت خارجه، هرچه بیشتر ناگزیر شود این حرف ها را بر زبان براند، خیال رقبا راحت تر شده و ضرورت امتیاز دادن به ایران کمتر می شود.

مصطفی فقیهی:انتخاب 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.