بورس24 : در آستانه عرضه مجدد و بیش از 41 هزار میلیارد تومانی بلوک 90.52 درصدی «شفادارو» توسط بانک ملی، رئیس هیات‌مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران با تاکید بر اینکه نرخ سرمایه‌گذاری در صنعت دارو حتی از میزان استهلاک تجهیزات کمتر شده است، اصلاح نظام قیمت‌گذاری دستوری و واگذاری واقعی بنگاه‌ها به بخش خصوصی اصیل را دو بال احیای امنیت دارویی کشور دانست.

عرضه بیش از 41 همتی «شفادارو» در ایستگاه دوم واگذاری

بانک ملی ایران در ادامه برنامه راهبردی خود برای ترک بنگاه‌داری و بازگرداندن تمرکز به رسالت اصلی خلق اعتبار، دومین فصل ماجرای واگذاری «شفادارو» را کلید زد. بر اساس جدیدترین اطلاعیه بورس تهران، روز شنبه 25 مهرماه، تعداد 2 میلیارد و 455 میلیون سهم (معادل 90.52 درصد) از شرکت سرمایه‌گذاری شفادارو، اصالتا و به وکالت از گروه توسعه ملی، توسط هلدینگ آینده‌پویا با قیمت پایه هر سهم مبنای قیمت پایانی به‌علاوه 125 درصد (مشروط بر عدم افت از 162,830 ریال) عرضه می‌شود؛ عرضه‌ای با ارزشی فراتر از 41 هزار میلیارد تومان.

این در حالی است که نخستین تلاش واگذاری در اول دی‌ماه 1404، با رقابتی نفس‌گیر به قیمت 37 هزار میلیارد تومان رسید اما به دلیل عدم تودیع ثمن نقدی، ابطال شد. اکنون اما شرایط متفاوت است؛ اصلاح نرخ‌های فروش دارو و جهش 300 تا 500 درصدی سهام دارویی در بازار پساجنگ، NAV شفادارو را به سطحی غنی‌تر رسانده است. سابقه موفق تسویه معاملات «راموفارمین»، «اتمسفر»، مزایده «نکاچوب» و وصول 4.1 همت دارایی‌های غیراستراتژیک، حاکی از اراده جدی و انضباط ساختاری بانک ملی در آزمون دوباره این واگذاری تاریخی است.

نرخ سرمایه‌گذاری کمتر از استهلاک خطوط تولید است

به همین منظور رئیس هیات‌مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران با تاکید بر اینکه خصوصی‌سازی اصولی و اصلاح نظام قیمت‌گذاری دو بال احیای امنیت دارویی کشور هستند، خواستار تغییر رویکرد ساختاری دولت و تسهیل حضور بخش خصوصی کارآمد در این صنعت راهبردی شد.

محمد عبده‌زاده، رئیس هیات‌مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران، طی گفتگویی با بورس24 لازمه پویایی و تاب‌آوری صنعت دارو را دستیابی به ثبات اقتصادی و حاشیه سود منطقی دانست و گفت: صنعت داروسازی در صورتی مسیر توسعه، نوآوری و خودکفایی را طی می‌کند که از بنیه مالی مطمئن برخوردار باشد. متاسفانه در سال‌های اخیر نرخ سرمایه‌گذاری در این صنعت حتی از میزان استهلاک خطوط تولید و تجهیزات نیز کمتر بوده که این ناترازی، نوسازی زیرساخت‌ها و انتقال فناوری‌های نوین را به شدت با چالش مواجه کرده است.

تبعات قیمت‌گذاری دستوری و افت ذخایر استراتژیک

وی با اشاره به پیامدهای سیاست‌های انقباضی افزود: کاهش توان نقدینگی شرکت‌ها به افت ذخایر استراتژیک مواد اولیه منجر شده و ریسک کمبود اقلام دارویی در ماه‌های آتی را افزایش داده است. علاوه بر این، فرآیند قیمت‌گذاری دستوری و مداخلات ساختاری خارج از منطق اقتصادی، افق سرمایه‌گذاری را برای تولیدکنندگان کدر کرده است. پیشنهاد مشخص ما اصلاح فرآیندها در کمیسیون‌های تخصصی قیمت‌گذاری و اتکا به ادله و محاسبات واقعی بهای تمام‌شده است تا ظرفیت تولید دچار فرسایش نشود. این مهم را اهالی از جنس صنعت و بخش خصوصی درک می‌کنند.

خصوصی‌سازی واقعی؛ راهکار عبور از رخوت مدیریتی

رئیس هیات‌مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران با مطلوب و الزامی دانستن واگذاری‌های واقعی در چارچوب اصل 44 قانون اساسی ادامه داد: خصوصی‌سازی واقعی نه‌تنها یک الزام قانونی، بلکه راهکاری اساسی برای خروج از رخوت مدیریتی و کاهش تصدی‌گری‌های شبه‌دولتی است. اگرچه در سال‌های گذشته اراده لازم برای واگذاری‌ها در سطح بدنه اجرایی وجود نداشته، اما واگذاری بنگاه‌ها به فعالان اصیل اقتصادی می‌تواند جریان سرمایه و مدیریت چابک را به زنجیره تامین بازگرداند.

پتانسیل رشد 5 برابری بیوتکنولوژی و جهش صادراتی

وی در پایان با اشاره به فرصت‌های جهش در بازار دارویی یادآور شد: صنعت داروسازی ایران با وجود چالش‌هایی چون وابستگی به مواد اولیه وارداتی و موانع تحریمی، پتانسیل‌های بی‌نظیری نظیر رشد 5 برابری در حوزه داروهای بیوتکنولوژیک، صادرات منطقه‌ای و توسعه مراکز تحقیق و توسعه دارد. تحقق این ظرفیت‌ها نیازمند شکل‌گیری همکاری‌های بین‌المللی، پذیرش رقابت سالم و اعتماد به اهلیت بخش خصوصی در اداره بنگاه‌های دارویی است.

چرا صنعت دارو به خصوصی سازی واقعی نیاز دارد؟

منبع: بورس۲۴