بورس24 : در حالی که تابلو بورس تهران در آستانه میزبانی از نخستین شرکت خصوصی زنجیره مس قرار گرفته، بحث درباره مقیاس واقعی و عیار بنیادی «کاوان» بالا گرفته است. در شرایطی که برخی بازار را با رویای تکرار غول‌های معدنی رصد می‌کنند، نوید خاندوزی، کارشناس ارشد بازار سرمایه، در گفتگو با بورس24 معتقد است اگرچه با برآورد سود احتمالی نزدیک به 500 تومانی و ظرفیت‌های نهفته در خط دوم کنسانتره مس، به آینده سودسازی و پویایی این بازیکن جدید خوش‌بین است و تاکید می‌کند که «کاوان» نه در ابعاد و نه در ساختار، «فملی» نیست و باید آن را از منظر کارایی، مقیاس شرکتی از بخش خصوصی اما چابک، به‌عنوان یک سهم «رشدی» با محرک‌های ارزی و توسعه‌ای ارزیابی کرد.

ورود مس کاوان نماد به بورس تهران را از منظر صنعت مس چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظر من، اصل ورود یک شرکت خصوصی فعال در حوزه مس و معدن به بورس، اتفاق مثبتی است. بازار سرمایه برای ارزیابی صنعت مس به گزینه‌های متنوع‌تری نیاز دارد و حضور «کاوان» می‌تواند به این تنوع کمک کند. اهمیت موضوع فقط اضافه‌شدن یک نماد به تابلو نیست؛ سرمایه‌گذار با شرکتی روبه‌رو می‌شود که ابعاد، مرحله توسعه و مسیر رشد آن با بازیگر بزرگ این صنعت تفاوت دارد. البته خصوصی‌بودن به‌تنهایی مزیت سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. آنچه در نهایت اهمیت دارد، کیفیت دارایی‌ها، توان تولید، سودآوری و اجرای برنامه‌هایی است که شرکت به سهامداران ارائه می‌کند.

آیا حضور در بورس می‌تواند به توسعه فعالیت‌های شرکت کمک کند؟

فکر می‌کنم بله، به‌ویژه اگر شرکت از این حضور برای پیشبرد برنامه‌های عملیاتی خود استفاده کند. ورود به بورس، فعالیت شرکت را بیشتر در معرض ارزیابی سرمایه‌گذاران قرار می‌دهد و می‌تواند در مسیر توسعه به آن کمک کند. بااین‌حال، نباید میان «عرضه اولیه» و «تامین مالی قطعی طرح توسعه» علامت مساوی گذاشت. باید دید منابع موردنیاز پروژه‌ها از چه مسیری فراهم می‌شود و چه بخشی از برنامه اعلام‌شده به اجرا می‌رسد. از نگاه من، ارزش اصلی این رویداد زمانی روشن می‌شود که حضور در بازار سرمایه به پیشرفت قابل‌اندازه‌گیری طرح‌ها و سپس افزایش تولید و سود تبدیل شود.

در میان طرح‌های توسعه‌ای، کدام پروژه را برای آینده «کاوان» تعیین‌کننده‌تر می‌دانید؟

خط دوم کنسانتره مس برای من مهم‌ترین محور ارزیابی است. اگر این پروژه طبق برنامه پیش برود، می‌تواند ظرفیت عملیاتی شرکت را افزایش دهد و به رشد سودآوری آن کمک کند. به همین دلیل معتقدم عرضه اولیه، در شرایط مناسب، ممکن است به پیشرفت کار این خط کمک کند. اما باید میان ظرفیت اسمی و تولید واقعی تفاوت گذاشت. راه‌اندازی تجهیزات پایان ماجرا نیست؛ تامین خوراک، رسیدن به تولید پایدار و فروش محصول هم اهمیت دارد. بنابراین بهتر است بازار، اثر سودآوری خط دوم را متناسب با پیشرفت واقعی پروژه بسنجد، نه صرفا بر اساس انتظاری که از افتتاح آن شکل می‌گیرد.

یادآور می شود، بر اساس توضیحات مدیرعامل شرکت در نشست معارفه، پیشرفت فیزیکی خط دوم فرآوری عباس‌آباد تا پایان شهریور 1405 حدود 44 درصد اعلام شده است. این رقم، وضعیت پروژه در آن مقطع را نشان می‌دهد و نباید با بهره‌برداری یا تحقق ظرفیت هدف یکسان تلقی شود.

چشم‌انداز سودآوری شرکت را بر چه مبنایی بررسی می‌کنید؟

به نظر من باید عملکرد فعلی و ظرفیت رشد آینده را کنار هم دید. برآورد شخصی من از سود احتمالی شرکت نزدیک به 500 تومان به‌ازای هر سهم است، اما این عدد را نباید سود قطعی یا مبنای کافی برای تصمیم سرمایه‌گذاری دانست. با توجه به گزارشی که شرکت برای شش‌ماهه منتشر کرده، تصور می‌کنم امکان دستیابی به ارقام بالاتر هم وجود داشته باشد. در عین حال، تحقق چنین انتظاری به عملکرد ادامه سال وابسته است. سرمایه‌گذار باید بررسی کند رشد سود از کدام بخش فعالیت شرکت حاصل می‌شود و آیا امکان تداوم آن در دوره‌های بعد وجود دارد یا خیر.

در خوانش گزارش شش‌ماهه «کاوان»، چه نکته‌ای ممکن است از دید سهامداران پنهان بماند؟

به نظرم تفکیک عملکرد شرکت اصلی از عملکرد تلفیقی بسیار مهم است. وقتی از سود «کاوان» صحبت می‌کنیم، باید روشن باشد درباره کدام گزارش و کدام دوره حرف می‌زنیم. عملکرد شش‌ماهه نشانه‌ای برای ارزیابی روند شرکت است، اما به‌تنهایی پاسخ نهایی درباره سود یک سال کامل را نمی‌دهد.

از سوی دیگر، رشد قابل‌توجه سود در یک دوره را نباید بی‌بررسی به سال‌های آینده تعمیم داد. بهتر است اجزای سود، وضعیت فروش و سهم فعالیت‌های زیرمجموعه بررسی شود تا تصویر دقیق‌تری از توان سودسازی شرکت به دست آید.

قابل ذکر است، در اطلاع‌رسانی مربوط به صورت‌های مالی حسابرسی‌شده شش‌ماهه منتهی به 31 شهریور 1405، سود هر سهم شرکت اصلی 2٬112 ریال و سود خالص تلفیقی گروه 13٬763٬358 میلیون ریال گزارش شده است. این دو رقم، دو شاخص متفاوت‌اند و مقایسه مستقیم آن‌ها بدون توجه به مبنای گزارش درست نیست.

رشد نرخ ارز چه اثری بر چشم‌انداز شرکت دارد؟

رشد نرخ ارز می‌تواند یکی از عوامل موثر بر درآمد و سود شرکت باشد و در ارزیابی من نیز نقش دارد. بااین‌حال، اثر آن را باید در کنار سایر متغیرها دید. اگر بهای فروش افزایش یابد، اما هزینه‌های تولید و اجرای پروژه نیز بالا برود، نتیجه نهایی لزوما به همان نسبت بهبود پیدا نمی‌کند. برای همین ترجیح می‌دهم چشم‌انداز سودآوری را فقط به یک متغیر گره نزنم. عملکرد تولید، پیشرفت خط دوم و حفظ کیفیت سودآوری، در کنار شرایط نرخ ارز، تعیین می‌کنند که «کاوان» تا چه اندازه می‌تواند انتظار بازار را برآورده کند.

به نظر شما عنوان «فملی دوم» که بازار سهام به صورت غیر رسمی برای «کاوان» استفاده می کند، توصیف درستی برای این شرکت است؟

گزارش های دو شرکت از نظر ابعاد فروش و سودآوری بسیار متفاوت است و از لحاظ اندازه فاصله معناداری دیده می‌شود. بنابراین استفاده از این تعبیر ممکن است انتظار نادرستی درباره مقیاس فعالیت شرکت ایجاد کند.

اما معتقدم بدون مقایسه نیز می توان گفت که کاوان شرکت خوبی است بدون آنکه لازم باشد نسخه دوم بزرگ‌ترین بازیگر صنعت معرفی شود.

من مس کاوان نماد را یک شرکت رشدی می‌بینم. چنین نگاهی یعنی بازار به آینده سود شرکت و امکان توسعه فعالیت‌های آن توجه کند، اما برای این آینده شواهد بخواهد. اگر خط دوم پیشرفت کند و اثر آن در تولید، فروش و سود دیده شود، انتظار دارم بازار نیز به ظرفیت رشد شرکت توجه نشان دهد. در مقابل، اگر اجرای پروژه یا تحقق سود با فاصله از برنامه‌ها پیش برود، صرف روایت رشد کافی نخواهد بود. جمع‌بندی من این است، ورود «کاوان» به بورس برای تنوع صنعت مس اتفاق خوبی است؛ خط دوم می‌تواند فرصت مهمی برای آن باشد؛ اما ارزش‌گذاری‌اش باید بر عملکرد خود شرکت استوار باشد، نه بر عنوان «فملی دوم» که شرکتی دولتی است.

منبع: بورس۲۴