خبرگزاری علت
به گزارش اکوایران، بررسی دادههای مربوط به بیکاران ۱۵ ساله و بیشترِ قبلاً شاغل در مناطق شهری نشان میدهد «پایین بودن درآمد» مهمترین علت ترک شغل قبلی در این گروه بوده است. از مجموع ۸۷۴ هزار و ۳۷۸ نفر بیکار قبلاً شاغل در مناطق شهری، ۲۳۳ هزار و ۳۰۸ نفر علت ترک شغل خود را پایین بودن درآمد اعلام کردهاند؛ رقمی که معادل ۲۶.۷ درصد کل این جمعیت است. به این ترتیب، بیش از یکچهارم بیکاران قبلاً شاغل شهری، درآمد پایین را در زمره دلایل ترک شغل قبلی خود قرار دادهاند.
پس از پایین بودن درآمد، «موقتی بودن کار» با ۱۴۰ هزار و ۲۹۸ نفر و سهم ۱۶ درصدی در جایگاه دوم قرار دارد. «سایر و اظهار نشده» با ۱۳۳ هزار و ۸۸۳ نفر، معادل ۱۵.۳ درصد، در رتبه بعدی قرار گرفته و پس از آن «اخراج یا تعدیل نیرو» با ۱۱۱ هزار و ۷۲۷ نفر و سهم ۱۲.۸ درصد و «به پایان رسیدن دوره خدمت وظیفه» با ۱۰۷ هزار و ۱۷۴ نفر و سهم ۱۲.۳ درصد قرار دارند. در مجموع، این پنج گروه بیش از ۸۳ درصد از کل جمعیت مورد بررسی را تشکیل میدهند.
فاصله میان دو علت نخست نیز قابل توجه است. تعداد افرادی که پایین بودن درآمد را علت ترک شغل قبلی اعلام کردهاند، ۹۳ هزار نفر بیشتر از افرادی است که موقتی بودن کار را علت ترک شغل دانستهاند. به لحاظ سهم نیز وزن پایین بودن درآمد ۱۰.۶ واحد درصد بیشتر از موقتی بودن کار است.
تفاوت معنادار میان زنان و مردان
تفکیک جنسیتی، تفاوت قابل توجهی در ساختار علل ترک شغل نشان میدهد. از مجموع این جمعیت در مناطق شهری، ۱۴۲ هزار و ۹۲۹ نفر زن و ۷۳۱ هزار و ۴۴۹ نفر مرد بودهاند. بنابراین مردان ۸۳.۷ درصد و زنان ۱۶.۳ درصد این جمعیت را تشکیل میدهند.
با این حال، پایین بودن درآمد در میان زنان وزن بسیار بیشتری دارد. ۵۵ هزار و ۳۴۵ زن، یعنی ۳۸.۷ درصد زنان بیکار قبلاً شاغل، پایین بودن درآمد را علت ترک شغل قبلی اعلام کردهاند. این سهم در میان مردان ۲۴.۳ درصد است. به این ترتیب، پایین بودن درآمد از نظر سهم درونگروهی، در میان زنان حدود ۱۴.۴ واحد درصد بیشتر از مردان اهمیت دارد.
در مقابل، «موقتی بودن کار» سهم بسیار بیشتری در میان مردان دارد. ۱۷.۸ درصد مردان در این گروه، موقتی بودن شغل را علت ترک آن اعلام کردهاند، در حالی که این سهم در میان زنان ۷.۲ درصد است. همچنین پایان دوره خدمت وظیفه ۱۴.۷ درصد از علل ترک شغل مردان را تشکیل میدهد، در حالی که این علت در میان زنان وجود ندارد.
تفاوت دیگری که در دادهها دیده میشود به «مسائل خانوادگی» مربوط است. این عامل در میان زنان ۷.۱ درصد از علل ترک شغل را تشکیل میدهد، در حالی که سهم آن در میان مردان ۱.۹ درصد است. در مقابل، اخراج یا تعدیل نیرو در دو گروه سهم نزدیکتری دارد و ۱۴.۷ درصد از علل ترک شغل زنان و ۱۲.۴ درصد از علل ترک شغل مردان را تشکیل میدهد.
در مجموع، دادههای مناطق شهری نشان میدهد که در میان بیکاران قبلاً شاغل، «پایین بودن درآمد» مهمترین علت ترک شغل قبلی است؛ عاملی که برای زنان وزن بسیار بیشتری دارد و برای مردان نیز در صدر علل قرار گرفته است. در کنار آن، موقتی بودن اشتغال، اخراج یا تعدیل نیرو و پایان دوره خدمت وظیفه از مهمترین عوامل شکلدهنده به وضعیت این جمعیت هستند. البته این آمار بیانگر تعداد افرادی است که در زمان آمارگیری بیکار بودهاند و علت ترک شغل قبلی خود را اعلام کردهاند؛ بنابراین نباید ارقام آن را مستقیماً به تعداد ترک شغلهای رخداده در سال ۱۴۰۴ تعبیر کرد.
نظر شما