در بازار مس، آمار تولید معادن جهان نشان می‌دهد که تولید تا این مقطع حدود ۲ درصد کاهش داشته است. افت تولید، در شرایطی که تقاضای جهانی برای این فلز همچنان یکی از متغیرهای مهم بازار است، توجه سرمایه‌گذاران را بار دیگر به محدودیت‌های سمت عرضه معطوف کرده و می‌تواند در ادامه به یکی از عوامل حمایت‌کننده قیمت مس تبدیل شود.

در بازار نفت نیز واکنش معامله‌گران قابل توجه بود. دونالد ترامپ اعلام کرده ایرانی‌ها خواهان توافق هستند؛ خبری که در شرایط عادی می‌توانست بخشی از ریسک سیاسی موجود در قیمت نفت را کاهش دهد. با این حال بازار نفت واکنش محسوسی به این اظهارات نشان نداد و قیمت همچنان در محدوده ۱۰۷ دلار به ازای هر بشکه باقی ماند. این رفتار نشان می‌دهد معامله‌گران فعلاً به مجموعه ریسک‌های سمت عرضه و تحولات ژئوپلیتیک وزن بیشتری نسبت به پیام‌های سیاسی درباره احتمال توافق می‌دهند.

محور سوم برنامه به یک پرسش مهم برای سرمایه‌گذار ایرانی اختصاص داشت: در برابر تورم، خرید دلار گزینه مناسب‌تری است یا طلا؟

بررسی روندهای تاریخی نشان می‌دهد در بسیاری از مقاطع، طلا توانسته عملکرد بهتری به‌عنوان ابزار حفظ قدرت خرید داشته باشد. با این حال تفاوت مهم طلا با دلار این است که قیمت داخلی آن تنها از نرخ ارز تأثیر نمی‌گیرد و به قیمت اونس جهانی نیز وابسته است.

همین متغیر، معادله را پیچیده می‌کند. اونس جهانی به داده‌های اقتصاد آمریکا، انتظارات نرخ بهره و مواضع مقامات فدرال رزرو حساس است. بنابراین سرمایه‌گذار طلا علاوه بر ریسک و بازده ناشی از تغییرات نرخ دلار، عملاً در معرض تغییرات بازار جهانی طلا نیز قرار می‌گیرد.

به همین دلیل، بزرگ‌ترین نقطه قوت طلا می‌تواند هم‌زمان بزرگ‌ترین نقطه ضعف آن باشد؛ اونس جهانی در دوره‌های صعودی می‌تواند بازدهی طلا را فراتر از دلار افزایش دهد، اما در صورت تغییر شرایط اقتصاد آمریکا یا سیاست پولی فدرال رزرو، می‌تواند بخشی از اثر پوشش تورمی ناشی از افزایش نرخ ارز را خنثی کند.

در این قسمت از بازار ۳۶۰ تلاش کردیم این سه تصویر را کنار یکدیگر قرار دهیم: محدودیت عرضه در بازار مس، مقاومت نفت در برابر اخبار سیاسی و دوگانگی طلا در نقش یک ابزار پوشش ریسک تورمی.