به گزارش اکوایران، فدرال رزرو در نشست سپتامبر، نرخ بهره هدف خود را ۲۵ واحد پایه افزایش داد و به محدوده ۳.۷۵ تا ۴ درصد رساند. این نخستین افزایش نرخ بهره بانک مرکزی آمریکا از جولای ۲۰۲۳ محسوب می‌شود و در عین حال نخستین افزایش نرخ بهره در دوره ریاست کوین وارش است.

تصمیم کمیته بازار آزاد فدرال رزرو به‌صورت یکپارچه و بدون رأی مخالف اتخاذ شد؛ نشانه‌ای از اینکه نگرانی درباره تداوم تورم در میان اعضای کمیته به اندازه‌ای افزایش یافته که در این مرحله از سیاست پولی سخت‌گیرانه‌تر حمایت کنند.

وارش پس از اعلام تصمیم گفت فدرال رزرو با این افزایش، بخشی از سیاست انبساطی را حذف کرده تا شرایط مالی و اعتباری با اهداف نهایی بانک مرکزی سازگارتر شود. او همچنین بار دیگر نسبت به روند تورم هشدار داد و گفت داده‌های تورمی تابستان نشان نمی‌دهد که روندهای بنیادین قیمت‌ها به شکل معناداری بهبود یافته باشند.

این موضع در شرایطی مطرح می‌شود که تورم هسته آمریکا در ماه آگوست بیش از انتظار افزایش یافته و رشد قیمت انرژی نیز در پی تحولات خاورمیانه به نگرانی‌های تورمی اضافه شده است.

سیگنال مهم‌تر؛ یک افزایش دیگر در راه است؟

اگرچه افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای نرخ بهره تا حد زیادی در بازارها قیمت‌گذاری شده بود، بخش مهم‌تر تصمیم فدرال رزرو به پیش‌بینی اعضای کمیته درباره مسیر آینده نرخ‌ها مربوط می‌شود.

پیش‌بینی جدید فدرال رزرو نشان می‌دهد نرخ بهره در پایان سال ۲۰۲۶ به محدوده ۴ تا ۴.۲۵ درصد برسد؛ یعنی اعضای کمیته به‌طور میانه یک افزایش ۲۵ واحد پایه‌ای دیگر را در ماه‌های باقی‌مانده سال انتظار دارند. ۱۶ نفر از ۱۸ مقام فدرال رزرو که پیش‌بینی خود را ارائه کردند، دست‌کم یک افزایش دیگر نرخ بهره در سال جاری را پیش‌بینی کرده‌اند.

در مقابل، پیش‌بینی میانه اعضا برای سال ۲۰۲۷ نشان می‌دهد نرخ بهره در آن سال تغییر چندانی نخواهد داشت. به این ترتیب، پیام فعلی فدرال رزرو بیشتر به یک دوره افزایش نرخ برای مهار تورم و سپس حفظ نرخ‌ها در سطوح بالا شباهت دارد، نه آغاز یک چرخه طولانی افزایش نرخ.

با این حال، نکته مهم‌تر در پیش‌بینی‌های جدید، عقب‌نشینی فدرال رزرو از برآورد قبلی درباره زمان بازگشت تورم به هدف ۲ درصد است. بانک مرکزی اکنون انتظار دارد تورم تا سال ۲۰۲۹ به این هدف برسد. پیش‌بینی تورم سال ۲۰۲۶ نیز به ۳.۷ درصد افزایش یافته است.

این تغییر نشان می‌دهد فدرال رزرو برخلاف ماه‌های گذشته، کاهش تورم را روندی سریع و قطعی نمی‌بیند و آماده است برای مدت طولانی‌تری نرخ بهره را در سطوح بالا نگه دارد.

دلار و اوراق آمریکا تحت فشار تصمیم فدرال رزرو

واکنش اولیه بازار اوراق خزانه آمریکا به تصمیم فدرال رزرو، افزایش بازدهی در سررسیدهای کوتاه‌مدت بود. بازده اوراق دوساله که حساسیت بیشتری به سیاست پولی فدرال رزرو دارد، پس از اعلام تصمیم رشد کرد و به حدود ۴.۷۱ درصد رسید؛ در حالی که بازده اوراق ۱۰ ساله حدود ۴.۹۷ درصد بود.

این واکنش نشان می‌دهد بازارها پیام فدرال رزرو درباره ادامه سیاست انقباضی را جدی گرفته‌اند. در بازار ارز نیز دلار در واکنش اولیه به افزایش نرخ بهره تقویت شد، چرا که چشم‌انداز نرخ‌های بالاتر در آمریکا جذابیت نسبی دارایی‌های دلاری را افزایش می‌دهد.

در عین حال، واکنش بازار اوراق بلندمدت محدودتر از سررسیدهای کوتاه‌مدت بود؛ موضوعی که اهمیت آن در شرایط فعلی بالاست، زیرا بازده اوراق بلندمدت علاوه بر سیاست فدرال رزرو، تحت تأثیر تورم، قیمت نفت، عرضه بدهی دولت آمریکا و انتظارات رشد اقتصادی نیز قرار دارد.

واکنش بازار سهام و طلا

در بازار سهام آمریکا، واکنش اولیه چندان شدید نبود و شاخص‌ها پس از تصمیم فدرال رزرو در محدوده‌ای نزدیک به سطوح قبلی معامله شدند. طبق گزارش‌های بازار، شاخص S&P 500 حدود ۰.۳ درصد و نزدک حدود ۰.۷ درصد رشد کردند، در حالی که داوجونز اندکی کاهش داشت.

یکی از دلایل این واکنش نسبتاً آرام آن است که افزایش نرخ بهره تا حد زیادی پیش از نشست فدرال رزرو در قیمت دارایی‌ها منعکس شده بود. در واقع، اکنون توجه سرمایه‌گذاران بیشتر به این موضوع معطوف است که آیا فدرال رزرو واقعاً یک افزایش دیگر در سال جاری انجام خواهد داد و در سال ۲۰۲۷ چه مدت نرخ‌ها را در سطوح بالا حفظ خواهد کرد.

طلا نیز برخلاف واکنش سنتی به افزایش نرخ بهره، افت شدیدی را تجربه نکرد. قیمت طلا پیش از تصمیم فدرال رزرو تحت تأثیر کاهش بازدهی اوراق و افت قیمت نفت افزایش یافته بود و پس از تصمیم نیز بازار همچنان در حال ارزیابی اثر واقعی مسیر نرخ بهره بر فلز زرد است.