از باشگاه تا هورمون درمانی

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-حسین موسوی؛ مارک والبرگ، بازیگر هالیوود که پیش‌تر شرکت‌هایی را راه‌اندازی کرده و در کسب‌وکارهای متعددی سرمایه‌گذاری کرده است، می‌گوید باشگاهی که قرار است در ماه دسامبر افتتاح کند، بیش از هر فعالیت دیگری در تمام دوران حرفه‌ای‌اش هیجان‌زده‌اش کرده است. این پروژه وارد بازاری شده که سرمایه‌گذاران خطرپذیر به‌طور فزاینده‌ای به آن توجه نشان می‌دهند: خدمات گران‌قیمت سلامت و تندرستی مبتنی بر آزمایش‌های تشخیصی.

والبرگ در گفت‌وگو با تک‌کرانچ در رویداد Disrupt سان‌فرانسیسکو اعلام کرد نخستین باشگاه «مونیسیپال جیم» (Municipal Gym ) در ماه دسامبر افتتاح می‌شود. این مجموعه با مساحت حدود ۲۹۷۰ مترمربع، در حومه لاس‌وگاس قرار دارد و خدماتی از جمله آزمایش خون، بررسی‌های اپی‌ژنتیکی، تجهیزات ریکاوری، فشرده‌سازی درمانی، غوطه‌وری در آب سرد و کافه‌ای با خوراکی‌های پروتئینی ارائه می‌دهد. والبرگ این باشگاه را جایگزینی مقرون‌به‌صرفه برای مراکز طول عمر و سلامت معرفی می‌کند که بابت خدمات مشابه، سالانه ده‌ها هزار دلار از مشتریان دریافت می‌کنند.

این پروژه در واقع مرحله دوم طرحی است که ریشه‌های آن به حدود هفت سال پیش و راه‌اندازی یک برند پوشاک ورزشی بازمی‌گردد. برند پوشاک «مونیسیپال» در دوران همه‌گیری کرونا راه‌اندازی شد؛ تصمیمی که والبرگ خودش هم پذیرفت چندان هوشمندانه نبوده است. او گفت ورود به صنعت پوشاک در سال ۲۰۲۰، زمانی که شرکت‌هایی مانند جی‌کرو و بروکس برادرز با ورشکستگی مواجه بودند، انتخاب مناسبی نبود.

ایده این برند از تجربه والبرگ به‌عنوان چهره تبلیغاتی محصولات ورزشی شکل گرفت. او پیش‌تر با برندهای مختلف همکاری کرده بود و شرکت‌های دیگری نیز برای انتخاب او به‌عنوان سفیر برند سراغش می‌آمدند؛ اما به گفته او، بیشتر این همکاری‌ها به فروش تی‌شرت و کفش ورزشی محدود می‌شد.

والبرگ می‌گوید: «می‌خواستم تاثیر بزرگ‌تری بر زندگی مردم بگذارم». منظور او فقط پوشاک نبود؛ بلکه تغذیه، مکمل‌های غذایی، تمرین و ریکاوری را نیز شامل می‌شد. به همین دلیل، پوشاک قرار بود نقطه شروع باشد و کسب‌وکار به‌تدریج گسترش پیدا کند. او تاکید کرد تنها سراغ حوزه‌هایی می‌رود که به آن‌ها علاقه واقعی دارد و مستقیما با سبک زندگی و شخصیتش مرتبط هستند. با وجود دشواری‌های صنعت پوشاک، والبرگ معتقد است باشگاه‌های ورزشی می‌توانند مکمل مناسبی برای این برند باشند. از یک سو، مشتریان امکان دارند لباس‌ها را پیش از خرید از نزدیک ببینند و لمس کنند؛ از سوی دیگر، ورزش بخش مهمی از زندگی روزمره مردم است.

درحالی‌که بسیاری از شرکت‌های این حوزه مشتریان ثروتمند را هدف گرفته‌اند، مونیسیپال قصد دارد خدمات مشابهی را با هزینه کمتر ارائه کند. برای نمونه، شرکت «فانتین لایف» که تونی رابینز از بنیان‌گذاران آن است، سال گذشته ۱۸ میلیون دلار برای گسترش مراکز ویژه مشتریان ثروتمند جذب کرد. گزارش‌ها هزینه اشتراک کامل این مجموعه را سالانه ۲۱ هزار و ۵۰۰ دلار اعلام کرده‌اند.

شرکت «دِ استیت» که رابینز و سام نظریان، مدیر حوزه مهمان‌داری، از بنیان‌گذاران آن هستند نیز در حال برنامه‌ریزی برای عضویت‌های ۳۵ هزار دلاری در مراکز سلامت خود است. اکوییناکس هم قصد دارد خدمات تکمیلی طول عمر را با هزینه سالانه ۳۶ هزار دلار، علاوه بر عضویت معمول باشگاه، عرضه کند.

والبرگ می‌گوید مونیسیپال می‌خواهد در همین رده خدماتی فعالیت کند، اما با قیمت پایین‌تر. به گفته او، اعضا با پرداخت ۹۹ دلار می‌توانند سه مرحله آزمایش خون و یک ساعت مشاوره با پزشک دریافت کنند تا مشخص شود مستعد ابتلا به چه مشکلاتی هستند. مکمل‌ها و هورمون‌درمانی نیز در دسترس خواهند بود.

او درباره احتمال تبدیل باشگاه‌ها به فروشگاه محصولات دیگرش، از جمله برند مکمل‌های غذایی، پاسخ داد که این اتفاق تا حدی رخ خواهد داد؛ اما هدف اصلی، ایجاد یک «زیست‌بوم سلامت و تندرستی» است که همه خدمات موردنیاز را یک‌جا ارائه کند.

والبرگ هنوز تعداد باشگاه‌هایی را که قصد دارد راه‌اندازی کند مشخص نکرده، اما راهبرد توسعه را «تهاجمی» توصیف می‌کند. به گفته او، مالکان املاک و توسعه‌دهندگانی که از محل باشگاه لاس‌وگاس بازدید کرده‌اند، پیشنهادهایی برای واگذاری مکان‌های درجه‌یک با شرایط مالی بسیار مطلوب ارائه داده‌اند؛ پیشنهادهایی که شامل کمک‌هزینه‌هایی برای تامین بخشی از هزینه ساخت و تجهیز نیز می‌شود.

بااین‌حال، تجربه قبلی والبرگ در صنعت باشگاه‌داری چندان موفقیت‌آمیز نبود. او در سال ۲۰۱۹ به زنجیره باشگاه‌های اف۴۵ پیوست؛ مجموعه‌ای که به کلاس‌های تمرینی ۴۵ دقیقه‌ای معروف بود. این شرکت در آن زمان با ارزش‌گذاری ۴۵۰ میلیون دلاری وارد سرمایه‌گذاری او شد و در سال ۲۰۲۱ به بورس رفت، اما پس از سقوط ارزش سهام، در سال ۲۰۲۳ از بورس نیویورک کنار گذاشته شد.

والبرگ می‌گوید از این تجربه درس‌های زیادی گرفته است. به اعتقاد او، مهم‌ترین نکته همکاری با افرادی است که رویکردی مشابه دارند. او همچنین معتقد است مدل باشگاه‌های بزرگ که مشتریان را برای مدت طولانی‌تری در مجموعه نگه می‌دارند، از مدل کلاس‌های کوتاه‌مدت مناسب‌تر است. به گفته او، بسیاری از باشگاه‌ها به الگویی متکی‌اند که مشتری ثبت‌نام می‌کند، اما به ندرت حضور می‌یابد؛ رویکردی که برایش قابل درک نیست.

نام «مونیسیپال» نیز برای والبرگ معنای شخصی دارد. او در خانواده‌ای فقیر و پرجمعیت در بوستون بزرگ شد و یکی از ۹ فرزند خانواده بود. زمین‌های عمومی بسکتبال و زمین‌های گلف بخشی از دوران کودکی او را شکل دادند. والبرگ می‌گوید در زمین‌های آسفالت یاد گرفته است چگونه برنده شود، شکست بخورد، رقابت کند و دوباره از جا برخیزد.

او هرگز گذشته دشوار خود را پنهان نکرده است. والبرگ در دوران نوجوانی به‌دلیل حمله و ضرب‌وجرح به دو سال زندان محکوم شد و ۴۵ روز را در زندان گذراند. او می‌گوید مسیر زندگی‌اش با کمک دو نفر تغییر کرد که یکی از آن‌ها پدر جیم فلاوین، کشیشی در منطقه بوستون بود که از ۱۳سالگی در زندگی او حضور داشت.

والبرگ می‌خواهد باشگاه‌هایش نیز همین روحیه را داشته باشند: فضایی برای کار، تفریح، حمایت متقابل و ایجاد حس تعلق؛ جایی که افراد یکدیگر را به تبدیل‌شدن به نسخه بهتری از خودشان تشویق کنند.

او می‌گوید: «من از تقریبا هیچ‌چیز شروع کردم و حالا در موقعیتی فوق‌العاده قرار دارم. سعی می‌کنم همیشه به خودم یادآوری کنم که می‌توانم الهام‌بخش افرادی باشم که در شرایط مشابه من بزرگ می‌شوند؛ به‌ویژه جوانان مناطق شهری محروم و نوجوانانی که در معرض خطر قرار دارند. اگر حاضر باشید تلاش کنید، راهی برای غلبه بر شرایط وجود دارد».

والبرگ که اکنون ۵۵ سال دارد، می‌گوید اهدافش نسبت به گذشته تغییر کرده‌اند. زمانی بیشتر به ظاهر و تناسب اندام اهمیت می‌داد، اما حالا می‌خواهد صبح‌ها با احساس خوبی از خواب بیدار شود و بتواند از پس تمام برنامه‌های روزانه‌اش برآید. او در حال حاضر هم‌زمان با راه‌اندازی باشگاه، برای ایفای نقش پیت رز در یک فیلم آماده می‌شود و فعالیت‌های سوارکاری دخترش را نیز دنبال می‌کند. اشتیاق او برای افتتاح باشگاه به‌اندازه‌ای است که سرزدن به محل ساخت‌وساز را به تعبیر خودش، «واقعا مثل تماشای خشک‌شدن رنگ روی دیوار» می‌داند. والبرگ می‌گوید فعلا به‌دنبال شکار فرصت‌های تجاری تازه نیست؛ هرچند بلافاصله اضافه می‌کند که اگر فرصت فوق‌العاده‌ای پیش رویش قرار بگیرد، طبیعتا آن را رد نخواهد کرد.