باید تا می‌توانیم امتعه داخلی را به خارجه ببریم

به گزارش گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد-فاطمه نصیری؛ ارباب کیخسرو شاهرخ یکی از برجسته‌ترین نمایندگان زرتشتیان در مجلس شورای ملی و از چهره‌های تاثیرگذار اقتصادی و اجتماعی اواخر دوره قاجار و اوایل پهلوی بود. او در یکی از جلسات مجلس شورای ملی در مخالفت با مالیات بر صادرات گفته است:« خود آقای اقبال‌السلطان در اینجا تشریح کردند و میزان گرفتند که در سال هفتصد هزار تومان کتیرا به خارج می‌رود. این هفتصد هزار تومان پولی است که از دسترنج آن رعیت بدبخت که این کتیرا را گرفته حاصل شده است. والا دولت چه کرده، چه تشویق و ترویجی نموده؟ این کتیرا را خود اهالی و رعایای بیچاره می‌گیرند. اگر هم بخواهند مالیات بر اراضی وضع کنند اگر اراضی شخصی رعیت واقع شده که او مالیات علی‌حده می‌دهد و دولت حق ندارد یک مالیاتی بر او تحمیل کند و اگر هم در کوهستان است که دولت آب و خاکی ندارد و خرجی نکرده است که از او می‌خواهد حق بگیرد.

بنده عرض می‌کنم ما حتی‌الامکان باید وسایل تشویق عمومی را فراهم آوریم. باید به رعایا بگوییم هر چه می‌خواهید استخراج کنید و هر متاعی را که می‌توانید از مملکت صادر کرده به خارجه بفرستید. آن روز هم در موضوع قالی عرض کردم، اگر باز اشتباه نشود حالا هم عرض بکنم.

اگر ما بتوانیم خاکستر مملکت خودمان را جزو صادرات خود به خارجه حمل کرده و در عوض پول و طلا بیاوریم، خیلی خوب است. ما باید تا می‌توانیم امتعه داخلی خودمان را به خارجه برده و پول بیاوریم.

حالا دولت صادرات را ترویج می‌کند پیشکش او باشد دیگر از این رعایای بدبخت چه می‌خواهد؟

بگذارید خودشان آزادانه استخراج کنند و به خارجه ببرند و در عوض طلا بیاورند و قدری ضرر اقتصادی ما را جبران کند. بدبختانه عوض این که ما از این فلاکت اقتصادی و از این وضعیت خطرناک اقتصادی خود جلوگیری کنیم، برخلاف خودمان را به طرف هلاکت سوق می‌دهیم.»