خبرگزاری علت
در تحلیل کارکرد نیروگاهها، باید میان «بازدهی اقتصادی» (نسبت هزینه ورودی به خروجی) و «ضریب ظرفیت» تفاوت قائل شد؛ موضوعی که در انرژیهای تجدیدپذیر بهدلیل رایگان بودن انرژی ورودی، منطق متفاوتی دارد.
در ایران، بیش از ۹۰ درصد برق از نیروگاههای حرارتی (عمدتاً گازی) تولید میشود. اگرچه متوسط راندمان این نیروگاهها ۴۰ درصد است، اما ظرفیت فنی برای افزایش آن وجود دارد.
با این حال، عواملی مانند فرسودگی تجهیزات (۱۸ درصد نیروگاهها با عمر بالای ۳۰ سال)، عدم دسترسی به فناوریهای مدرن بهدلیل تحریمها و شرایط اقلیمی، مانع ارتقای بازدهی شدهاند.
مشکل اصلی صنعت برق ایران فراتر از نیروگاهها، در شبکههای توزیع و انتقال است. برخلاف استاندارد جهانی که ۴۰ درصد سرمایهگذاریها به شبکه اختصاص مییابد، در ایران بخش بزرگی از منابع صرف تولید شده و شبکه بهدلیل قدیمی بودن، تلفات بالایی دارد.
با وجود ظرفیتهای انسانی و فنی کشور برای توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، ساختار بازار انرژی مانع اصلی است؛ چراکه وزارت نیرو همزمان متولی صنعت برق و رقیب بخش خصوصی است.
این تصدیگری دولتی و حضور وزارت نیرو در جایگاه تولیدکننده، فضایی نابرابر ایجاد کرده که انگیزه و امکان رقابت را از بخش خصوصی سلب کرده است.
نظر شما