شمارش معکوس آیزنکوت برای کنار زدن بی‌بی

به گزارش الجزیره، پیش‌تر، حزب عربی «رعم» که دارای ۸ کرسی است نیز اعلام کرده بود که از آیزنکوت حمایت خواهد کرد. در همین حال، بلوکِ بنیامین نتانیاهو، با ۵۳ کرسی ممکن است نتواند حمایت ۵۳ نماینده را به طور کامل به دست آورد؛ چرا که حزب «دگل هتورا» (که ۴ کرسی از ۷ کرسی ائتلاف «یهودیت توراتی متحد» را در اختیار دارد) اعلام کرده که از هیچ‌یک از نامزدها حمایت نخواهد کرد. به گزارش «تایمز اسرائیل»، این جناحِ یهودیان اولترا ‌ارتدوکس (حریدی) به دلیل ناکامی ائتلاف نتانیاهو در تصویب قانونی برای معافیت مردان حریدی از خدمت سربازی، از او فاصله گرفته است. این در حالی است که نتانیاهو و متحدانش بارها و بدون ارائه هیچ‌گونه مدرکی مدعی شده‌اند که احزاب عربی در جریان انتخابات، با حمایت خارجی، مرتکب تقلب شده‌اند. کمیته مرکزی انتخابات اسرائیل روز چهارشنبه (۱۳ آبان)، پس از آنکه هیچ‌گونه شواهدی مبنی بر تقلب نیافت، نتایج انتخابات را تایید کرد. «اسحاق هرتزوگ»، رئیس رژیم صهیونیستی، نیز نتایج را پذیرفته و رایزنی‌هایی را با رهبران احزاب آغاز کرده تا مشخص کند ماموریت تشکیل کابینه بعدی به چه کسی سپرده شود. هرتزوگ روز چهارشنبه با نمایندگان جناح‌های «صهیونیسم مذهبی»، «زهوت»، «شاس» و «اسرائیل خانه ما» دیدار کرد. این دیدارها و گفت‌وگوها روز پنج‌شنبه نیز ادامه یافت.

«جیسون برک» هم در گزارشی برای گاردین نوشت، گادی آیزنکوت، رقیب اصلی نتانیاهو، روز پنج‌شنبه (۱۴ آبان) حمایت اکثریت قانون‌گذاران را برای تشکیل کابینه به دست آورد؛ اما هرتزوگ گفت هنوز مشخص نیست چه کسی می‌تواند این بن‌بست را بشکند. رئیس این رژیم روز یکشنبه (فردا ۱۷ آبان) تصمیم خواهد گرفت که کدام یک از این دو نفر (آیزنکوت یا نتانیاهو) باید ابتدا شانس خود را امتحان کند. هرتزوگ روز پنج‌شنبه گفت اگرچه «نتایج رایزنی‌ها ممکن است روشن به نظر برسد»، اما «حق وتوهای متقابل بین بلوک‌ها و در درون خود بلوک‌ها» وجود دارد که تعیین اینکه چه کسی بهترین شانس را برای تشکیل کابینه دارد، دشوار می‌سازد. او گفت که تصمیم خود را فردا یکشنبه اعلام خواهد کرد، اما طی روزهای جمعه و شنبه (۱۵ و ۱۶ آبان) «گفت‌وگوهای شخصی با برخی از رهبران احزاب» خواهد داشت. در سیستم سیاسی اسرائیل، رئیس‌ این رژیم تصمیم می‌گیرد که کدام نامزد بیشترین شانس اولیه را برای ساختن یک ائتلاف پایدار دارد. فرد منتخب چند روز فرصت دارد تا تصمیم خود را اعلام کند؛ پس از آن، وی ۲۸ روز مهلت خواهد داشت تا کابینه را تشکیل دهد که این مدت می‌تواند ۱۴ روز دیگر نیز تمدید شود. اگر هیچ‌یک از این دو نفر موفق نشوند، اسرائیل اوایل سال آینده انتخابات دیگری برگزار خواهد کرد.

«کاولان مگی» نیز در گزارش دیگری در الجزیره به جنبه دیگری از تحولات اسرائیل اشاره کرد. او با اشاره به باخت ترامپ در کنگره (مجلسین نمایندگان و سنا) و تاثیر آن بر روابط آمریکا با اسرائیل نوشت، عبدالسید، سناتور دموکرات تازه‌منتخب میشیگان، خواستار پایان دادن به کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل شده بود. او با وجود کمپین شدید جمهوری‌خواهان و حمایت مالی «آیپک» در رقابت خود پیروز شد. اگرچه کمپین عبدالسید عمدتا بر مراقبت‌های بهداشتی و هزینه‌های زندگی متمرکز بود، اما ممکن است خشم نسبت به اسرائیل همان عاملی بوده باشد که اولین مسلمان را به مجلس سنای آمریکا فرستاد. عبدالسید خطاب به حامیانش گفت: «ما نمی‌خواهیم پولمان صرف آپارتاید، نسل‌کشی یا جنگ شود»، و در عین حال کنایه‌ای هم به ونس زد. این دو سیاستمدار در دو طیف کاملا متفاوت سیاسی قرار دارند، اما تحلیل ونس [مبنی بر اینکه جنگ با ایران عامل شکست جمهوری‌خواهان بود] دست‌کم نشان‌دهنده یک شکاف در اتحاد جمهوری‌خواهان با نتانیاهو است. گزارشگر الجزیره نوشت، با پیروزی قاطع دموکرات‌ها و قرار گرفتن انتقاد از اسرائیل در کانون توجه، «اندرو پین»، تحلیلگر چتم‌هاوس گفت: «حزب دموکرات ممکن است جرات پیدا کند تا در آینده خط‌مشی حتی سخت‌گیرانه‌تری اتخاذ کند».

عصر چهارشنبه، آیپک مدعی شد که بیش از «۲۳۴ نامزد» مورد حمایت اعضایش کرسی‌های خود را به دست آورده‌اند. اما وقتی آمار بر اساس محل هزینه شدن پول آیپک سنجیده می‌شود، تصویر برای این لابی بدتر به نظر می‌رسد. گزارش نشریه «ریسپانسیبل استیت کرفت» نشان داده که سوپرپک آیپک یعنی «پروژه دموکراسی متحد» (UDP) و چند کمیته سیاسی دیگر ۸۴.۱میلیون دلار در رقابت‌ها هزینه کرده‌اند. از این مقدار، ۵۵.۳‌میلیون دلار صرف رقابت‌هایی شده که نامزد مورد علاقه‌شان بازنده شده است. در مقایسه، در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ به ترتیب ۶۹درصد و ۸۷درصد از هزینه‌های «پروژه دموکراسی متحد» در رقابت‌هایی انجام شد که نامزدهای مورد علاقه‌اش پیروز شدند. «سایمون مابون»، استاد سیاست بین‌الملل در دانشگاه لنکستر، گفت: «رویکرد سخت‌گیرانه‌تر ممکن است آغاز شود، اما مسائل ساختاری عمیق‌تری در میان است که فراتر از کنگره قرار می‌گیرد. آنها به نهادهای آمریکایی و سایر بخش‌های دولت، از جمله همکاری‌های نظامی گره خورده‌اند». مابون افزود: «دموکرات‌ها ممکن است از افول حمایت عمومی از اسرائیل بهره‌برداری کنند، اما در آنچه می‌توانند انجام دهند محدودیت‌هایی وجود دارد».