وقتی پول نیست چه کار کنم؟

گروه آنلاین روزنامه دنیای اقتصاد- فاطمه نصیری: اسدلله علم، وزیر دربار محمدرضا شاه پهلوی، در یکی از یادداشت‌های خود که مربوط به اسفند سال ۱۳۴۷ است، به  مشکلات مالی و نارضایتی مردم از گران شدن ناگهانی آب، خرابی خیابان‌ها، فساد در گمرک، محدودیت اعتبارات، ورشکستگی‌ها و بی‌پولی دانشگاه‌ها اشاره می‌کند و می‌نویسد:« صبح به کارهای جاری رسیدم، شرفیاب شدم. نخست‌وزیر هم آمده بود، اما من را قبلا احضار فرموده بودند. یک ساعت شرفیاب بودم. مقداری کارهای عقب‌افتاده و بعضی مطالب را عرض کردم که باعث ناراحتی خاطر همایونی شد. از آن جمله عرض کردم مردم از این که قیمت آب را یک دفعه دو برابر کرده‌اند ناراحت هستند، خیابان‌ها خراب است، در گمرکات دزدی و سوءاستفاده زیاد شده، اعتبارات را به علل اقتصادی در شب عید محدود کرده‌اند، عده‌ای در حال ورشکستگی هستند و به دانشگاه‌ها پول نمی‌رسد.

خیلی شاهنشاه ناراحت شدند و با من تندی فرمودند. فرمودند «وقتی پول نیست چه کار کنم؟»

عرض کردم «مدتی بود که این مطالب را به عرض می‌رساندم، می‌فرمودید این طور نیست، پول داریم، گزارشات تو غلط است.

تازه دیروز به شرکت ملی نفت تندی فرمودید که چرا شرکت پتروشیمی به جای ۱۰۰ میلیون دلار که پروژه داده ۲۵۰ میلیون دلار خرج کرد و چرا لوله گاز به جای ۳۵۰ میلیون سر به ۵۵۰ میلیون زده است. اینها را من قبلا عرض می‌کردم، مورد مواخذه واقع می‌شدم. همین‌طور که امروز می‌شوم! حالا هم عرض می‌کنم، بی‌اعتنایی به خواسته‌های حقه مردم، صحیح نیست. من چون نوکر وفادار و صدیق شما هستم، عرض می‌کنم، یعنی بعد از شما زندگی نمی‌خواهم.»