کدام استان بیشترین «فشار هزینه مسکن» را تحمل می‌کند؟/ رکوردی که نیمی از زندگی را می‌بلعد

ساعاتی پیش، مرکز آمار ایران، داده‌های «هزینه مسکن» خانوارهای شهری را به‌روز کرد.

 سهم «هزینه مسکن» در کل سبد مصرف خانوارها در مناطق شهری ۳۱ استان کشور، به ۴۱.۷ درصد رسیده است.  این نرخ برای سال ۱۴۰۴ است که در مقایسه با سال ۱۴۰۳، بیانگر «کاهش خفیف» وزن مسکن در سبد هزینه‌ خانوار است.

 سنگین‌ترین وزن هزینه‌ای مسکن در مخارج سالانه خانوارهای شهری ایرانی، به ساکنان استان تهران وارد می‌شود.  در استان تهران، ۵۶.۷ درصد از هزینه‌‌های زندگی، مستقیم برای «مسکن» صرف می‌شود. 

بلعیده‌شدن «بیش از ۳۰ درصد مخارج خانوار» توسط فاکتور «اجاره» به معنای «فشار هزینه‌ای» مسکن است که مشخص می‌‌کند،

بازار تامین مسکن در استطاعت خانوارها نیست.  این وضعیت، عدم دسترسی مناسب به مسکن باکیفیت، اما الزاماً به معنای گران‌بودن نیست، بلکه ناشی از ترکیب تورم و افت درآمد واقعی خانوارها است.

در کشورهای مختلف جهان به ویژه اروپا، زمانی که «سهم مسکن» در سبد هزینه‌ای خانوار از ۵۰ درصد تجاوز می‌کند، «وضعیت اضطراری» تلفی می‌شود تا دولت‌ها ضمن آسیب‌شناسی سریع نسبت به «حمایت هدفمند از کم‌درآمدها در گام اول» و سپس «بهبود شرایط اقتصادی» برای کاهش سهم اقدام کنند.

 پیش‌تر، دکتر حسین‌ عبده‌تبریزی در مقاله‌ای برای «دنیای‌اقتصاد» ضمن تشریح بحران ۵ ساله بی‌سابقه در بازار مسکن ، اعلام کرده بود:

در شرایط فعلی «گسل درآمد و هزینه»، مساله اصلی است و اینکه انتظار داشته باشیم با توقف رشد قیمت مسکن مشکل دسترسی حل شود، تقریبا غیرممکن است.