خبرگزاری علت
امیر حمید صمیمی‌پور، فرمانده دژبان ارتش جمهوری اسلامی ایران، به بیان نکاتی درباره جزئیات مأموریت‌ها و تجربیات این یگان در جنگ‌های اخیر و همچنین بحث نفوذ و نگرانی خانواده درپی حضور فرزندشان در خدمت سربازی پرداخت. بخشی از این گفت و گو را می خوانید؛
* در سال‌های اخیر شرایط امنیتی تغییر کرده، فناوری توسعه یافته و موضوعاتی مانند نفوذ، خرابکاری و جنگ ترکیبی جدی‌تر شده است. دژبان چگونه با این تهدیدات مقابله می‌کند؟
یکی از یگان‌هایی که در حوزه حفاظت از اماکن و شخصیت‌ها فعالیت می‌کند، یگان تأمین ماست. نیروهای این یگان از میان بهترین پرسنل انتخاب شده‌اند و دوره‌های مختلفی را پشت سر گذاشته‌اند.
این نیروها دوره‌های رهایی گروگان و دوره‌های تیراندازی را در تیپ ۶۵ نیروهای ویژه ارتش گذرانده‌اند و الحمدلله آماده انجام مأموریت هستند.
ما در سطح یگان‌های تهران تعامل بسیار خوب و سازنده‌ای با یکدیگر داریم. ما می‌دانیم که در ۲۲ منطقه تهران، ۲۲ حوزه کاری وجود دارد و تمام اخبار و اطلاعات مورد نیاز را به صورت لحظه‌ای از سطح شهر تهران دریافت می‌کنیم و متناسب با موضوعی که پیش می‌آید، نیروهای خود را به منطقه مربوط اعزام می‌کنیم.
همچنین برای ستاد ارتش پاسگاه‌های یدکی را به عنوان نقاط دوم و سوم برای فرماندهی و رده‌های بعدی ارتش مشخص کرده‌ایم که حفاظت از آنها نیز بر عهده ماست.
برای این مأموریت‌ها از بهترین، مؤمن‌ترین و باتجربه‌ترین نیروها استفاده می‌کنیم؛ افرادی که آموزش کامل دیده‌اند و به عنوان مسئول حفاظت شخصیت یا اماکن به محل مأموریت اعزام می‌شوند. این مأموریت‌ها همین الان نیز در حال انجام است.
* برای کنترل و حفاظت از شخصیت‌ها آیا از تجهیزات و فناوری‌های جدید مانند دستگاه‌های ایکس‌ری استفاده می‌کنید؟
بله، تجهیزات کنترلی بسیار خوبی در اختیار داریم؛ از تجهیزات انفرادی مانند دستگاه‌های فلزیاب که همراه نفر است گرفته تا دستگاه ایکس‌ری و تجهیزات کنترل.
البته در ارتش وظایف تقسیم‌بندی شده است. برای مثال، حوزه فاوا بر عهده معاونت فاواست، اما ارتباط کاری ما از طریق رسانه‌ها، بی‌سیم، تلفن و سایر ابزارهای ارتباطی با این بخش‌ها برقرار است.
هر مأموریتی را که بخواهیم انجام دهیم، پیش از اجرای مأموریت ارتباط و هماهنگی لازم با بخش‌هایی که باید اطلاعات در اختیار ما قرار دهند یا به ما کمک کنند، انجام می‌شود. از جمله این بخش‌ها، اقدامات فاوایی و مخابراتی است. همچنین با سایت‌هایی که از طریق جنگال راهبردی ارتش به صورت مستمر در تعامل هستند، ارتباط داریم و اخبار و اطلاعات از این طریق به ما می‌رسد و ما بر اساس آنها انجام وظیفه می‌کنیم.
* یکی از موضوعاتی که امروز خانواده‌ها با آن مواجه هستند، نگرانی از اعزام فرزندانشان به خدمت سربازی در شرایط جنگی است. پیام شما به این خانواده‌ها چیست و دژبان چه خدماتی برای آرامش خاطر آنها در نظر گرفته است؟
به نظر من، ابتدا باید از خانواده‌ها سؤال کنید و ببینید ما واقعاً چقدر با خانواده پرسنلمان در تعامل هستیم تا آنها از بابت فرزندشان خیالشان راحت باشد. خانواده حق دارد نگران باشد. زمانی تک‌فرزندی یک شرایط خاص محسوب می‌شد، اما امروز بسیاری از خانواده‌های ما تک‌فرزند یا تک‌پسر هستند و تنها فرزند خود را به عنوان سرباز ارتش به ما می‌سپارند.
ما در دژبان این افتخار را داریم که یک مرکز آموزش نیز در کهریزک، یعنی مرکز آموزش شهید اسدی، داشته باشیم. سربازان ستاد ارتش در آنجا آموزش می‌بینند و امکاناتی برای آنها فراهم کرده‌ایم که سرباز احساس نگرانی و ناراحتی از حضور در پادگان نداشته باشد.
در روز اولی که این سربازان وارد پادگان می‌شوند، فرمانده مرکز، هیئت‌رئیسه دژبان و در بسیاری از موارد شخصاً خود من به استقبال خانواده‌ها می‌رویم. برای خانواده‌ها برنامه خوشامدگویی داریم و حتی معمولاً یک گوسفند نیز جلوی پای آنها قربانی می‌کنیم تا به قول معروف از بلا دور باشند.
خانواده‌ها را دعوت می‌کنیم تا داخل پادگان بیایند و از اماکنی که سرباز در آن زندگی می‌کند، از جمله آسایشگاه، محل استراحت، حمام، سرویس‌ها و اماکن ورزشی بازدید کنند. این سرباز قرار است از خانواده خود جدا شود و هشت هفته آموزش ببیند. وقتی خانواده‌ها محیط را از نزدیک می‌بینند، نگرانی آنها بسیار کمتر می‌شود. حتی خانواده‌ها به ما می‌گویند: «امیر، من این فضا و محیط را دیدم و خیالم درباره فرزندم راحت شد.»
ما تلاش می‌کنیم هر کاری که برای فرزند خودمان انجام می‌دهیم، برای این سربازان و خانواده‌هایشان نیز انجام دهیم. سربازان متأهل را همراه خانواده دعوت می‌کنیم و تعدادی از سربازانی که فرزند دارند نیز همراه همسر و فرزندشان در مراسم‌های ما شرکت می‌کنند.
حتی برای ارتباط سرباز با خانواده نیز امکانات لازم را فراهم کرده‌ایم. یک محل مشخص در ورودی پادگان تعیین کرده‌ایم که سرباز تلفن همراه خود را تحویل دهد و در ساعت مشخصی بتواند آن را دریافت کند، با خانواده تماس بگیرد و مجدداً تلفن را تحویل دهد.
این محدودیت از بابت مسائل امنیتی است؛ چون تلفن همراه را نمی‌توان در محیط نظامی همراه داشت، اما از سوی دیگر خانواده نیز باید از وضعیت فرزند خود مطلع باشد. در پادگانی که سربازان به صورت روزانه خدمت می‌کنند نیز به محض پایان شیفت نگهبانی، سرباز می‌تواند به منزل برود، خانواده خود را ببیند و روز بعد با روحیه مناسب به پادگان بازگردد.
* آیا در جریان جنگ با موردی مواجه شدید که خانواده‌ای به دلیل شرایط جنگی مخالف ادامه خدمت فرزندش باشد؟
بله. یکی از خاطرات من مربوط به جنگ رمضان است. به هر حال دشمن تلاش می‌کرد جوانان ما را تحت تأثیر قرار دهد. تعدادی از سربازان نگران بودند و در این میان سربازی داشتیم که پدر و مادرش مخالف ادامه خدمت او بودند.
این سرباز، پدر و مادرش را به پادگان آورد تا با من صحبت کنند. شرایط پادگان را برای خانواده توضیح دادم و آنها قبول کردند که فرزندشان را به عنوان امانت نزد ما بگذارند. اینها واقعاً امانت هستند و ما باید در نگهداری این امانت دقت کنیم.
به خانواده گفتم که خودم داخل پادگان هستم و شبانه‌روز در اینجا حضور دارم. خانواده سرباز با احترام گفتند اگر شما داخل پادگان هستید و فرماندهان هم حضور دارند، ما هیچ نگرانی نداریم.
این در حالی بود که در فضای مجازی به خانواده‌ها گفته می‌شد پرسنل نظامی پادگان‌ها را تخلیه کرده‌اند و بچه‌هایتان را به پادگان نفرستید. اما وقتی خانواده آمد، تردد پادگان، ورود و خروج، آسایشگاه و اماکن مختلف را از نزدیک دید و الحمدلله نگرانی برطرف شد.
* در مورد تلاش برای نفوذ به مراکز نظامی یا استفاده از پهپاد و سایر روش‌ها برای آسیب زدن به اماکن ارتش، آیا دژبان با مواردی مواجه شده است؟
همان‌طور که در صحبت قبلی عرض کردم، ارتش یک سازمان منظم و منضبط است و وظیفه هر فرد مشخص است. ما در اطراف پادگان‌های خود مواردی داشتیم که از بالای ساختمان‌ها فیلمبرداری می‌شد. نفرات ما، دستگاه‌های پایش و دوربین‌ها، افراد را در اطراف پادگان‌ها شناسایی می‌کردند.
البته مقابله مستقیم با این افراد وظیفه ارگان‌های مربوط است و ما بلافاصله موضوع را اطلاع‌رسانی می‌کردیم تا تیم‌های واکنش سریع دستگاه‌های ذی‌ربط وارد عمل شوند. در حدود ۳۳ تا ۳۴ نفر جاسوس در اطراف پادگان‌های نظامی شناسایی و معرفی شدند و بلافاصله دستگیر و تحویل مقامات قضایی شدند. الحمدلله از بابت ورود این افراد به داخل پادگان مشکل نداشتیم.
این نتیجه هوشیاری، دقت نظر فرماندهان، امکانات پایشی، دوربین‌ها، نیروهای نامحسوس و گشت‌های اطراف پادگان‌های ماست.
البته از ساختمان‌های اطراف پادگان که ارتفاع بیشتری داشتند، مواردی از تصویربرداری و فیلمبرداری داشتیم که سرباز مستقر در برجک با هوشیاری موضوع را مشاهده و اطلاع‌رسانی کرده و ارگان ذی‌ربط نیز وارد عمل شده است.
* در جنگ‌های اخیر مشخص شد که اطلاعات به اندازه تجهیزات اهمیت دارد. دژبان برای جلوگیری از خروج اطلاعات حساس از اماکن و یگان‌ها چه تدابیری دارد؟
ما دستورالعمل‌های مشخصی داریم که از رده بالادستی، یعنی معاونت اطلاعات ارتش و سازمان حفاظت اطلاعات ارتش، ابلاغ می‌شود. این عزیزان که در واقع سربازان گمنام امام زمان(عج) هستند، به صورت شبانه‌روزی بیدارند و از پرسنل و اماکن ما مراقبت می‌کنند.
در حوزه حفاظت فیزیکی نیز نیروهای پاسدار، گشت‌های موتوری و پیاده ما در اطراف ساختمان‌ها به صورت دائم و شبانه‌روزی انجام وظیفه می‌کنند.
الحمدلله تاکنون در یگان‌های دژبان مورد خاصی نداشتیم. در یگان‌هایی که تابع ستاد ارتش هستند نیز اگر مورد خاصی وجود داشت، من مطلع می‌شدم، اما الحمدلله سازمان‌های اطلاعاتی ارتش بسیار هوشیار و دقیق هستند و در همه یگان‌ها حضور دارند.
یکی از نقاط قوت ارتش جمهوری اسلامی ایران همین تعامل میان فرماندهی و ارگان‌های تأمینی و اطلاعاتی است. فرمانده محور قرار می‌گیرد و مجموعه‌های اطلاعاتی و حفاظتی نیز در کنار او به صورت مستمر فعالیت می‌کنند و هر موردی که پیش بیاید، پیگیری و برطرف می‌شود.
بخش سایت‌خوان، صرفا بازتاب‌دهنده اخبار رسانه‌های رسمی کشور است.
نظر شما